نهر داریون – شوشتر

داریون نهری است در شهر شوشتر که از رود شطیط جدا می شود و دوباره به آن ملحق می گردد. این نهر داریوش یا دارا نیز نام دارد و در زمان داریوش هخامنشی حفر شده است.

وچه تمسیه

داریون برگرفته از نام داریوش است. در نوشته مورخان یونانی داریوش را داریون معرفی می کنند.

رود شطیط

رود شطیط

رود شطیط

شطیط شاخه اصلی رودخانه کارون در شوشتر است که چهاردانگه نیز خوانده می شود. رود کارون در بدو ورود به جلگه خوزستان به صخره بزرگی که شوشتر بر آن بنا شده برخورد می کند و توسط بند میزان به دو شاخه شطیط و گرگر (چهاردانگه و دودانگه) تقسیم می شود. در نهایت این دو شاخه پس از طی حدود چهل کیلومتر در منطقه بند قیر جنوب شوشتر به یکدیگر می پیوندند و با ادغام با رود دز، کارون بزرگ را تشکیل می دهند.

آب این رودخانه برای مصارف کشاورزی مناسب می باشد. شطیط با گذر ازکنارشهرستان شوشترعلاوه برسیراب کردن زمین های کشاورزی وتامین آب مردم این شهرستان منظره های زیبای طبیعی را دراین منطقه بوجود آورده است.

تاریخچه ساخت نهر داریون

نهر داریون

نهر داریون

حفر کانال داریون را برخی از متون تاریخی به دوره حکومت داریوش اول هخامنشی نسبت می دهند که حدود قرن پنجم قبل از میلاد می باشد.نهر داریون(دارا) پس از شاخه گرگر دومین کانال دست کند بزرگ شوشتر می باشد که زمینهای کشاورزی میان دو شاخه اصلی کارون و شاخه گرگر را به علت ارتفاع بالای این زمینها نسبت به رودخانه آبیاری می کند.

اگرچه بسیاری از مورخین پل بند شادروان را از سازه های آبی دوره ی ساسانی می دانند، اما با توجه به وجود نهر داریون در دوره هخامنشی و قرار داشتن ارتفاع آبگیرهای نهر داریون در فاصله ای بالاتر از سطح آب رودخانه در دوره کم آبی می توان به وجود پل بند شادروان در دوره هخامنشی نیز با قطعیت نظر داد و بطور حتم در دوران ساسانی مجدداً باز سازی شده است.

کارکرد نهر داریون

نهر داریون

نهر داریون

سر دهانه نهر در زیر قلعه سلاسل قرار دارد و توسط میراب ها از همین قلعه کنترل می شده است. وظیفه این نهر، آبیاری دشت میاناب شوشتر است .

این نهر تنها سازه آبی شوشتر است که پس از گذشت قرنها همچنان نام بانی خویش را یدک می کشد. پل بند شادروان حدود 300 متر پایین تر از آبگیرهای نهر داریون سطح آب را برای سوار شدن بر نهر داریون بالا می آورد. این نهر نه تنها آب مورد نیاز کشاورزی ساکنان شهر را تأمین می کند بلکه با حفر تونل های آب بر نیز مانند قنات آب را به درون شوادان(زیر زمین) منازل بافت قدیم هدایت می کرد.

در سالهای اخیر نهرداریون توسط وزارت نیرو بازسازی شده است .سر دهانه های این نهر در ساحل راست رودخانه شطیط درصخره های زیر قلعه سلاسل قرار دارد. آبگیرهای نهر داریون که از زیر صخره های ساحلی رودخانه شطیط در زیر قلعه سلاسل آغاز می شوند شامل هشت آبگیر هستند که برخی از آن ها طی سال های متمادی مسدود شده اند.

نهر داریون

نهر داریون

در زیر قلعه سلاسل پلکان هایی جهت برداشت آب از نهر تعبیه شده بود به طوری که در هنگام محاصره و بسته شدن درهای قلعه به راحتی از نهر آب بر می داشتند. هشت کانال مذکور در زیر قلعه سلاسل تبدیل به دو کانال بزرگ می شوند و پس از خروج از زیر قلعه به یک کانال بزرگ تبدیل می شوند که تا مسافت ها به صورت یک کانال روباز به درون دشت میاناب هدایت می شود.

درون قلعه نیز حمام های متعددی توسط تنبوشه های سفالی آب نهر داریون را استفاده می کردند. نهر داریون یک نهر دوقلو همسان نیز دارد ولی آن تخریب شده است.

ثبت ملی نهر داریون

نهر داریون

نهر داریون

این نهر به همراه 15 اثر تاریخی دیگر شوشتر به صورت یکجا در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.

نهر داریون

نهر داریون

ایرانگردی

قالب وردپرس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مطالب
پربیننده هفته
پربیننده ماه
  • فال حافظ
  • لینک دوستان
  • فقط بخند
  • عاشقانه

دنیای فناوری

سینما و تلوزیون